Στα απόνερα της Γενικής Συνέλευσης (τελικά άνευ νοήματος) και του πλούσιου θεάτρου το οποίο παίχτηκε την προηγούμενη βδομάδα, το μέλλον (sic) του μπασκετικού ΠΑΟΚ αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Η διαφαινόμενη συναίνεση για την μετακίνηση (sic) του Βεργίνη στον Παναθηναϊκό (εσύ βγες και πες ότι δεν είναι ξεπούλημα του χειρίστου είδους), αποτελεί και την προίκα (πάνω-κάτω από το τραπέζι) με την οποία θα κινηθεί η νέα (sic) διοίκηση. Η διοίκηση δηλαδή την οποία θα αποφασίσει η πλειοψηφία των νυν μετόχων –τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια; Αυτό τελικά ήταν το κόλπο.

 

Θα εγκριθούν χωρίς καμιά φωνή διαφωνίας οι ισολογισμοί και με το σύνθημα ο ΠΑΟΚ πάνω απ΄ όλα, θα προχωρήσουμε στο μέλλον. Με βάρκα την ελπίδα. Όλοι όσοι τις τελευταίες μέρες επιδόθηκαν σε επιδείξεις ισχύος, σε άσκηση ραδιοφωνικής οχλοκρατίας και ευτελισμού του κυρίαρχου οργάνου του ΑΣ ΠΑΟΚ (που είναι η Γενική Συνέλευση), σε δωρεάν ψυχοθεραπείες, όλοι όσοι χρησιμοποίησαν τη Γενική Συνέλευση για να αυτοπροταθούν σαν οι επόμενοι ηγέτες του ΑΣ ΠΑΟΚ, όλοι όσοι αναλώθηκαν σε οτιδήποτε άλλο– πλην του μπασκετικού ΠΑΟΚ (απαξιώνοντας να καταθέσουν ακόμα και μια κουτσή, στραβή πρόταση), όλοι όσοι αγωνίστηκαν με νύχια και δόντια να μην αλλάξει απολύτως τίποτα, καθώς και όλοι όσοι χάφτουν ότι τους πασάρουν, ας χαλαρώσουν τώρα και ας απολαύσουν την επόμενη μέρα. Δεν έχει πλάκα; Θα είναι ακριβώς ίδια με τη χθεσινή.

 

Χαλαρώστε λοιπόν και απολαύστε. Εσείς το ζητήσατε. Τουλάχιστον η νέα (sic) διοίκηση, δια στόματος Γαλατσόπουλου, θα προχωρήσει με σύνθημα ο ΠΑΟΚ πάνω απ’ όλα. Επί 4 χρόνια ξεπουλούσαμε με σύνθημα τα παντελόνια, τώρα θα ξεπουλάμε με το σύνθημα πάνω απ’ όλα. Είναι μια πρόοδος όπως και να το δει κανείς.